Koen is iemand die contact maakt — met muziek, met mensen, met het moment. Als percussionist in een band heeft hij ritme altijd in zich gedragen, maar toen hij een aantal jaren geleden de handpan ontdekte, vond hij iets wat verder gaat dan ritme alleen. De manier waarop melodie en ritme in dit instrument samensmelten, raakte hem direct. Muziek is voor Koen pure expressie — een taal die zegt wat woorden niet kunnen.
Naast zijn muziek werkt Koen als begeleider in de zorg, en het is geen toeval dat beide werelden in elkaar zijn gevloeid. Of het nu op een podium is of aan het bed van een oudere — voor Koen draait het altijd om echte verbinding. De handpan blijkt daarin een bijzonder medium. Steeds vaker speelt hij bij zorginstellingen en in de ouderenzorg, en het raakt hem elke keer opnieuw.
Een oudere vrouw vatte het onlangs misschien wel het mooiste samen: “Het is alsof er een warme deken over mij heen valt.” Koen heeft nog geen poëtischere beschrijving gevonden — en hij hoeft ook niet meer te zoeken.